İlk mektup tadinda yazilmali bir askin son satirlari
Sana ilk mektubum saydim belki seni cok özleyeceğim
Ama bil ki seni hep cok sevdim ve herzaman sevecegim
Seni çok seviyorum herzaman sevecegim
Bin kalbim olsa sana hepsini verecegim
Bir gun kaparsak gozlerimizi
Son hiçkirik göklerde bulusturacak bizi
Sana bu kez okeyden çaldigimiz taslari degil
Yüzünün kiblesine okuyamadigim dualari yazdim
Ne ezberleyip unuttuÄŸumuz hicaz sarkilari
Nede zulada söndürdügümüz sigaralari
Beyaz yalanlarimizin ince hesaplarinida degil
Yillardir içimden sayikladiklarimi yazdim sana
İdamimi son dilegine tasiyamadigim itiraflarimi
Çaldigin yillarimi yazdim bu kez sana
İçimin en iç yanigi sakin aglama sen
Yoklugumuda at pencereden simdi
Ve okudugun her satirda yirt beni
Duvarlara astigin her asi sitemini tak pesimede gönder hadi
İçimin aciyan yüzü sakin aglama sen
Agzimdan her kaçani ezberle sadece
Ve soyleyemedigim diyer yalanlari
Bu mektup allahin emriyle
Bu mektup sana tüm hasretimi
Seni çok seviyorum herzaman sevecegim
Bin kalbim olsa sana hepsini verecegim
Bir gün kaparsak gözlerimizi
Son hiçkirik göklerde bulusturacak bizi
Tıpki gözlerinin renginde mürekebim
Satirlarin bahtimin karaliginda
Kaybedilmis bütün savaslarim adina
Yenilmisligimin mahçup cesaretine siginipta
Sensizlige ve hep sezsizlige biriktirdiklerimi
İçimde daglari deviren izleri yazdim sana
Bir gün bu hikayeninde bitecegi aslinda hep aklimda
Sana veremedigim bütün sözler artik son satirlarimda
İçimin en iç yanigi
Bendeki bir enkaz yigini
Senin terk etmenin bile baskaydi tadi
Sana hasretlenmek zaten bana bir bahtyı
Baksana bu ayrilik ikimizede çok yakisti
İçimin aciyan yüzü sakin aglama sen
Bendeki bir ayriligin hüznü
Sende kaybetmisligin aci telasi
İnan seninki cabuk gecer
Ama benim ayriligim kim bilir
Kim bilir kac ömür sürer
Bir gün kaparsak gozlerimizi
Son hickirik göklerde bulusturacak bizi

