[align=left][font=Comic Sans MS]Bugünlerde dağlara çıkmak istiyorum; dağ başlarında gökyüzüne dokunmak, gözlerimi kapatıp rüzgarların uğultusuna karışmak istiyorum.
İnsan yığınlarından, egzoz dumanlarından, araba kornalarından, patırtıdan kütürtüden uzak, bir dağın zirvesinde bir nehirle beraber coşkunca çağlamak, kendi yatağımda kendi halimde akmak, yolumu bulmak istiyorum.
İçinde kaybolduğum bu hayatı burada noktalamak ve bir ağaç gibi toprağa kök salıp, orada yeşermek istiyorum.
Hani hayatın durgun bir yanı vardır ya, insan içinde boğulur kimi zaman, kimi zaman da umutlarını kaybeder bir daha hiç bulamayacakmış gibi, işte o durgunluğundan sıyrılmak ve rüzgarla beraber gelincik tarlalarında esmek istiyorum.
Çiçeklerin kokusunu solumak, çocukların saçlarını okşamak, uçsuz bucaksız bozkırlarda alıç ağaçlarıyla söyleşmek, bir ihtiyarın yanağına konup, orada bir tebessüm olmak istiyorum.
Çünkü bugün günlerden Pazar. Bugün herhangi günlerden bir gün. Bugün dünkünün aynısı.
Her ÅŸeyim için sürekli şükrediyorum Yaradan’a, ama yine de bir boÅŸluktayım iÅŸte.
Kış mevsimine boyun eÄŸmekte olan bir aÄŸaçta son demlerini yaÅŸayan, düşmeye ve oralardan kaldırımlara savrulmaya hazırlanan bir yaprak gibi… Sessiz sedasız bir elveda belki hayatın tüm ışıklarına inat…
Sahilde köpüklerini bırakıp çekilen bir dalga gibi kendi içine susmak…
Belki de tüketivermek sana ayrılmış sayfaları, çirkin yazılarla doldurmak…üzerine saçmasapan duygularını aktarmak…
Gitmek ya da kalmak arasında bocalamak…
YaÄŸan yaÄŸmurlara bakıp öylece, sonunda gözyaÅŸlarına boÄŸulmak sebepsizce…
Sebepsizce hüzünlenmek, hüzünlü ÅŸarkılarda yüreÄŸine sığınacak bir liman bulmaya çalışmak…
En kötüsü de bir ‘son’a baÅŸlayamamak…
Duygular bazen bir volkan gibi patlarken yüreğimde bazen de bir yangından arta kalan küller gibi sessiz. Kısacık bir toparlama ve sonrası yine koca bir bocalama.
Göremediğim bir dala tutunuyorum işte.
Bir toprağa kök salmak kolay değil; alışmak o toprağın iklimine, sularına sarılmak kolay değil.
Sarılmaya çalışıyorum iÅŸte ÅŸimdi ben hayata; topraÄŸa kök salmaya, güneÅŸin parıltılarına uzanmaya, suların şırıltılarına karışmaya…
Umudumu yitirmemeye çalışıyorum.
En azından gayret göstermek için, sığınıyorum yüreÄŸimin iklimine…ve belki de öylesine…öylesine iÅŸte…[/font][/align]
FORUM112
İhtiyaç Duyduğunuz Her An Yanınızda..
Kıyısındayım Yaşamın
3 mesaj • 1. sayfa (Toplam 1 sayfa)
-
Emre06 - TÄ°RYAKÄ° ÃœYE
- Mesajlar: 509
- Kayıt: 8/3/2007, 20:20
- Konum: nerdem sen nerdem sankı gelecenmı
-
vefakardost - ORTAK
- Mesajlar: 2207
- Kayıt: 16/11/2006, 23:15
- Konum: MANÄ°SA
3 mesaj • 1. sayfa (Toplam 1 sayfa)
Kimler çevrimiçi
Bu forumu gezen kullanıcılar: Hiç bir kayıtlı kullanıcı yok ve 0 misafir