FORUM112

Geceleri kesintisiz uyuyacak ama her kalkışımda seni öpme duygusunu

tadamayacaktım. İstediğim her akşam, sinemaya, bara, dürüm yemeğe,

sahilde dolaÅŸmaya gidebilecektim ama 'anne bende geleyim' diye

bacaklarıma yapışan minik ellerinin sıcaklığı ısıtmayacaktı yüreğimi...


Yeni boyanmış duvarlarımda kalem izi ve yemek izi olmayacaktı ama ben

silerken 'anneciğim ne kadar iyisin' diyen sesini duymayacaktı

kulaklarım... Babanla belki daha az kavga edecektim ama her kavga

sonrası 'üzülme ben seni çok seviyorum' diye beni göğsüne

bastırmayacaktın...


Belki başım daha az ağrıyacak, daha az yorgun olacaktım ama kanepeye

uzanıp minik ellerinle yaptığın o büyülü dokunuşların etkisiyle

dirilemeyecektim...


Hastane odasında, lohusa kurdelası ile çekilmiş fotoğraflarım

olmayacaktı....


Otobüse bindiğimde kimse yer vermeyecekti...


Her gece bıkmaksızın baktığın düğün fotoğraflarıma belki yılda bir kez

bakacaktım...


Annemi bu kadar sevdiğimi anlamayacaktım...


'Seni seviyorum' demeyi hep erteleyecektim. Annelik duygusu ile

donanamayacaktım...

Doğum izni prosedüründen haberim olmayacaktı...


Aynı cinsin rekabetinin ne demek olduğunu anlamayacaktım...


Elim senin elinde dolaşırken bir sahil kenarında, dalga seslerinin bize

şarkılar mırıldandığını duyamayacaktım... Gece senle ilgili korkulu

rüyalar görmeyecek, ızdırapla uyanıp yatağının yanına gelip, derin derin

nefes alışını izleyemeyecektim...


38.5 derece ateş beni de yakıp kavurmayacaktı...


Anneler gününde kimseden hediye alamayacaktım ama ertesi gün bana küsüp

geri hediyesini isteyen bir yavruya gülümseyemeyecektim...


Sabrı, merhameti, önseziyi, özveriyi, duyarlığını, öğrenmeyi, öğretmeyi

tam randımanlı kullanamayacaktım...


Gece 4:30 da gözü kapalı mutfağa kadar gidip, bardağa su doldurup yine

gözü kapalı dönme yeteneğini kazanamayacaktım...


Minicik evimi mama sandalyesi, otomobil koltuğu, ana kucağı, rengarenk

emzikler, muhtelif boyda biberonlar, onlarca çeşit barbie, yapbozlar,

tüylü-tüysüz envai çeşit oyuncakla ve şişelerce çocuk ilacı ile

doldurmayacaktım...


Her çıktığım alışverişten sana alınmış paketlerle dönemeyecektim...


Hamilelik esnasında 80'li kilolara kadar çıkıp, tartıyı kırma eğilimi

gösteremeyecektim...


Çocuk doktorları ile ilişkim, sokakta gördüğüm tabelalardan ibaret

olacaktı....


Aşkın ve sevginin bir erkekle kadın arasında yaşanan o önlenemez sevgi

olduğunu sanacak ve yanılacaktım...


Torun bakma şansım olmayacaktı...


Ben kanepede sızmış uyurken, koşa koşa yatağının örtüsünü alıp, üzerime

sermek için nefes nefese kalışını göremeyecektim...


Üzümün çekirdeklerini tek tek çıkarmak için insanüstü bir uğraşa asla

girmeyecektim...


Sulu köftenin köftelerini fındık büyüklüğünde yapmak için sabrım hiç

olmayacaktı...


Kimseye bu kadar sık sarılamayacak ve yalayıp yutarcasına

öpemeyecektim... Sen olmasaydın eğer ben asla 'ben' olmayacaktım... Bir

çocuk doğduğu anda, bir anne doğmuş olur.

ama yinede bi insan büyütmk gerçkten çok çok zor