FORUM112

1yaşındayken sizi şefkatle kucaklayıp, elleriyle doyurdu.. Bütün gece
ağlayıp, onu uyutmayarak teşekkür etiniz

2 yaşındayken elinizden tuttu, size yürümeyi öğretti size seslendiğinde
odadan kaçarak teşekkür ettiniz

3 yaşındayken size özenle yemekler hazırladı tabağınızda ne var ne yok
masanın üstüne boca ederek teşekkür ettiniz

4 yaşındayken elinize rengarenk kalemler tutuşturdu evin bütün duvarlarına
resimler yaparak teşekkür ettiniz

5 yaşındayken sizi en güzel kıyafetlerle giydirdi. Gördüğünüz ilk çamur
birikintisine atlayarak teşekkür ettiniz

6 yaşındayken okuldan o kadar korkuyordunuz ki, ilk gün sizi o götürdü
sokaklarda "gitmiyceeeeeeem" diye ağlayarak teşekkür ettiniz

7 yaşındayken size bir top hediye etti komşunun camını aşağı indirerek
teşekkür ettiniz

10 yaşındayken arkadaşlarınızın doğum günülerinden okulunuza kadar sizi her
yere o götürdü elinden fırlayıp giderken arkanıza bile bakmayarak teşekkür
ettiniz

11 yaşındayken sizi arkadaşlarınızla sinemaya götürdü "sen bizimle oturma"
diyerek teşekkür ettiniz

15 yaşındayken sizi şehir dışına yaz kampına gönderdi bir kerecik bile
aramayarak teşekkür ettiniz

17 yaşındayken arkadaşlarınızla yemeğe gitmenize izin verdi bir telefon bile
etmeden gece yarısı eve dönerek teşekkür ettiniz.

19 yaşındayken üniversiteyi kazandınız; okul masraflarınızı karşıladı, sizi
arabayla kalacağınız yere kadar götürdü. Sonra da özenle hazırladığı
eşyalarınızı taşıdı arkadaşlarınız alay etmesin diye kapıda vedalaşıp
göndererek teşekkür ettiniz

21 yaşındayken hiç yanlış yapmayasınız diye size hayatla ilgili fikir vermek
istedi "merak etme ben senin gibi olmiycam" diyerek teşekkür ettiniz

22 yaşındaydınız; mezuniyet töreninizde ışıl ışıl gözleriyle sizin yanınızda
oldu siz, sizi siz yapan o elleri öpmeden arkadaşlarınızla eğlenmeye giderek
teşekkür ettiniz

24 yaşınızdayken evlenmeyi düşündüğünüz insanla tanışmak istedi "zamanını
ben bilirim" diye tersleyerek teşekkür ettiniz

25 yaşınızdaydınız evlendiğinizde. Sizi kaybetmenin hüznü bir yana düğününüz
için gecesini gündüzüne kattı. Siz dünyanın bir ucuna taşınarak teşekkür
ettiniz

30 yaşınızdayken bir bebeğiniz oldu. Bebek bakimi hakkında size akil vermek
istedi "artık bu ilkel yöntemleri bırak" diyerek teşekkür ettiniz

40 yaşınızdayken sizi arayıp kardeşinizin doğum gününü hatırlattı "anne işim
başımdan aşkın" diyerek teşekkür ettiniz

50 yaşınızdayken o çok hastalandı, bir hafta sonu görmeye gittiniz; çocuklar
gibi sevindi. Ona yaşlıların çocuk gibi nazlı olduğunu söyleyerek teşekkür
ettiniz

derken bir gün; ki yaşınızın aklınızdan silindiği bir gündü..... O öldü! O
güne kadar söylemediğiniz ne varsa gelip boğazınıza düğümlendi o an. Onun
için yapmadığınız herşey kalbinize yıldırım gibi düştü... İlk adımınızdan
tutun da kaşığı ilk elinize alışınıza, kalemi ilk tutuşunuza kadar her
anınızı düşündünüz. Her anınız yaş oldu süzüldü gözlerinizden. Ve belli
belirsiz fısıldadınız: "teşekkür ederim...herşey için.... Teşekkür ederim."
ama maalesef o sizi duymadı.

teÅŸekurler.

paylaşım için saol

öle deme ,duymuştur

yk yk duymaz