Bu güneÅŸ Çanakkale’de doÄŸdu..Bir daha batmamaya yemin ederek..
Ölüme yürüyüşün günüdür bugün …SavaÅŸlarda mermiler yaÄŸar,ama Çanakkale’ye düşman yağıyor dört bir yandan...Sağına dönse İngiliz,soluna dönse Yunan-Fransız.Önünde zaten Anzak’lı.Arka tarafı Allah’a emanet…
Bu savaÅŸ mı…hayır deÄŸil...-MahÅŸer mi Hakikat MahÅŸer-
Yalın ayak koÅŸuyor MehmetçiÄŸim ateÅŸin üstüne…Ayağına her diken batışında Allah diyor...YüreÄŸine her mermi deyiÅŸinde Vatanım diyor…Yere düşünce de Tevhitten sonra Anam-Yarim diyor…
Her düşen Mehmetçikle,Bir ana aÄŸlıyor uzaklarda…Gözünden oÄŸlu damlıyor topraÄŸa.Damlayan yerden bir yiÄŸit muÅŸtulanıyor.Düşen oÄŸlundan sancağı alıp koÅŸuyor düşmanın üstüne.Onunda gözüne deÄŸiyor bir bomba.Daha orada patlamadan bir Ananın yüreÄŸinde patlıyor o bomba..Bir oÄŸul daha damlıyor gözlerinden topraÄŸa.Bir daha bir daha…Durmuyor o gözyaşı…Akıyor… Akıyor…Yere düşen her Mehmetçikle çağıldayarak akıyor o gözyaşı…Nasıl akmasın,Kurbanınız olayım,Vatan gidiyor elden…
Bir Tarih akıyor MehmetçiÄŸin ayaklarının altından...Bir ateÅŸ geçiyor MehmetçiÄŸin yüreÄŸinden…Düşen bir asker,dirilen bin yürek …Bakın bir yürek daha kalktı ÅŸaha..Elinde 250 kilo mermiyle.. Bu vatan bizimdir imanıyla koydu mermiyi topun ucuna…O top nasıl ateÅŸlemesin kendini? Nasıl gidip de düşmanın gemisini çökertmesin? Gidiyor…Gidiyor… Havada süzülerek gidiyor Seyit Onbaşından hatıra diyerek düşmanın kalbine konuyor…
Bunu gören Mustafa Kemal nasıl celallenmesin...Bakın düşmanın gözünü bir mavilik alıyor..Kurt bakışı bir mavilik..O Mavi Gözlerden bir haykırış yükseliyor semaya:Ben size Ölmeyi emrediyorum.İleri!
Bu emri duyan Mehmed’im nasıl koÅŸmasın ateÅŸin üzerine…Bir asker koÅŸuyor merminin önüne,arkasında bıraktığı yavuklusu…Mehmed’imin ayakları düşmana koÅŸuyor,yüreÄŸiyse geride bıraktığı Yarine…Geride kalan Yar,ilerden gelen mermi…Hangisi daha çok acı verici:YüreÄŸinde sakladığı Yar’imi,yoksa yüreÄŸine çarpan mermi mi?
Bakın bir bomba geliyor bu tarafa...Bakın havayı yara yara geliyor…Düşüyor tozu dumana katarak…Çökertiyor düştüğü yeri.İşte Bakın bir Mehmetçik daha düşüyor yere kanlar içinde…Vucudu beÅŸ parçaya bölünmüş.Yıldız misali sereserpe uzanmış kıpkızıl yere...Gökteki Ay buna nasıl dayansın..O da atıyor kendini alevler içine.Konuyor Yıldızın yanına.Etraf mı zaten al kan içinde. Semadan melekler gözlüyor yere sereserpil uzanmış AY ve Yıldızı…
Buna Hak Peygamber nasıl dayansın.Açıyor ellerini semaya..Yerdeki AY YILDIZ için baÅŸlıyor duaya..Åžahlansın diyor yerde yatan AL BAYRAK…
Bu dua nasıl kabul olmasın Allah katında …Bir rüzgar esiyor savaÅŸ meydanında.Yerde yatan AY YILDIZ katıyor rüzgarı önüne …Dilde tekbir giriyor düşmanın kapkara kalbine.Söküp atıyor o çıbanı Çanakkale’den …Dindiriyor uzakta aÄŸlayan Ananın gözyaşını…Susturuyor Yar’in dilindeki ağıtı…
Bu rüzgar,bir daha hiç inmemek üzere çekiyor AY YILDIZI göklere…Nasıl insin ki,bu topraklarda Mustafa Kemal Ve Onun askerlerinin yüreÄŸini taşıyanlar oldukça..
Åžimdi yer gök sussun! Åžahlansın Åžanlı Türk Milletinin Åžanlı AY YILDIZ BAYRAÄžI…
Rahim Şakacı




